تا سلجوقيان - از اين نسخه ساقط شده است . به‌نظر مىرسد كه كاتب نسخه شيعه بوده نام و نشان مؤلف در اين نسخه « مولانا اعظم ، مقتداى افاضل امم ، اعلم المتأخرين ، ناصر الملة و الدين ، حجة الاسلام و المسلمين ، ابوالقاسم المولى الامام السعيد فخر الدين ابى عبد الله محمد بن الامام الماضى صدر الدين ابى الحسن البيضاوى » آمده است . رمز اين نسخه را « الف » قرار دادم . 2 - نسخهء شمارهء 2111 كتابخانهء مركزى و مركز اسناد دانشگاه تهران كه به خط نسخ توسط قتلغ شاه فرزند عمر شاه در اصفهان در جمادى الاول 737 كتابت شده است . تعداد برگهاى اين كتاب 94 و تعداد سطور هر صفحه 13 سطر است . حدود يك صفحه از اول و از بهرام گور تا الهادى موسى بن محمد را ندارد . اين نسخه نيز بسيار صحيح و خوش‌خط است . در اين نسخه « كه » به صورت « كى » و دال با نقطه به صورت ذال ضبط شده است . مؤلف در اين نسخه چنين شناسانده شده است : « مولانا امام معظم ، قاضى القضاة الاعظم ، افضل الفضلاء عالم ، مقتداء الائمة الامم ، اعجوبة الزمان ، ناصر الملة و الحق و الدين ابو سعيد عبد الله بن المولى الامام المعظم ، قاضى القضاة المغفور السعيد امام الحق و الدين ابى قاسم بن الامام السعيد فخر الدين ابى الحسن على البيضاوى » . رمز اين نسخه را « ب » گذاشتم . 3 - نسخهء شمارهء 3605 كتابخانهء اياصوفيا كه فيلم آن به شمارهء 404 و عكس آن به شمارهء 698 در كتابخانهء مركزى و مركز اسناد دانشگاه تهران نگاهدارى مىشود . خط اين نسخه نسخ و كاتب آن محمد بن حسين كازرونى و تاريخ كتابت آن رجب 748 است و شامل 71 برگ 17 سطرى است . نسخه از اول و آخر كامل است . مشخصات مؤلف در اين نسخه چنين است : « مولانا امام معظم ، قاضى القضاة الاعظم ، افضل فضلاء العالم ، مقتدى